Watta life..

Pwde bang mag blog d2?hahaha! Sana di ako mahuli.. Nweiz, gandang umaga people! I think i'm sick.. sick of the th sound!!! Kasi nman eh ang hirap! haha! Kaya ko 'toh! xD

'Til then..

First Job

Well..well..well..buti nman at pnalad ako sa 1st job na inapplyan ko..i am now officially hired at Sitel Ortigas branch..Uhmm..mahirap at 1st pro msasanay dn ako n2..

hi everyone! hehe..nxt tym nlng ako magpopost ng mejo mahaba.. xD

Andito na ako..

1 week na ako d2 sa Manila pro hndi pa rin ng-sisink in sa akin ang new envi ko. Ang gulo nman d2! hahaha! Busy-busyhan muna ako..

Hope to meet you guys soon!

Taning!

Kamatayan.
Takot ka ba sa kamatayan? Takot ka bang kunin na ni Lord? Sa anong paraan mo gustong mamatay?

Ang mga tanong na iyan ay naglalaro sa isipan ko dahil sa kaawa-awang sinapit ng isang batang nakatira sa may tapat ng silid ko.

Simula ng lumipat sila sa bahay na iyon ay siya na ang naging alarm clock ko. Umiiyak sya tuwing 5AM ng umaga kaya nman ay nagigising ako. Hindi ko halos makita ang hitsura nya kasi madilim ang loob ng bahay nila. May mga sako pang nakasabit sa may gate nila. Na-curious ako kaya't isang araw habang napadaan ako sa tapat nila ay di ko napigilang lumingon at titigan sya. May kakaiba palang sakit ang bata na yun kaya't itinatago sya sa mga tao. Di ko alam kung ano klaseng sakit yun pero para syang ogre. Andami nyang bukol sa mukha.

Binalewala ko yun at nasanay na sa araw-araw na ingay ng iyak nya hanggang sa noong isang araw.. tirik na ang araw ay di ko pa rin naririnig ang iyak ng batang iyon. Pero binalewala ko nlang din nman. Narinig ko nlang sa mama ko na wala na pala ang batang yun. Knuha na ni Lord. 12-13 years lng pala sya pwdeng mabuhay dahil sa sakit nya.

Ang sakit dba? May taning pala buhay nya. Kung ako ang nasa sitwasyong iyon mas gugustuhin ko pang mamatay agad2 kesa mabuhay na naghihintay sa nakatakdang araw ng aking kamatayan.